Είδα μια φωτογραφία. Δεν έχει σημασία πως, που και ποιών. Άλλωστε ήταν μόνο η αφορμή. Το θέμα μου δεν είναι η φωτογραφία, και επειδή είναι γεμάτη μικρά παιδιά δεν υπάρχει λόγος να είμαι αυστηρός με τα άτομα που απεικονίζονταν. Αυτό που μου καρφώθηκε, όμως, ήταν η τάση που είδα να εκπροσωπείται στην εν λόγω φωτογραφία. Και για να συνεχίσω, μια πολύ λιτή εξήγηση: ένα κάρο παιδάκια, πολύ μικρά, κάτω απο δέκα ετών, ντυμένα για τις απόκριες, μαζί με τη δασκάλα τους.
Και με πόνεσε η φωτογραφία. Και ακόμα πιο πολύ με πόνεσε η τάση. Τρία αγοράκια, τα υπόλοιπα κοριτσάκια. Δεν μέτρησα. Ήταν πέντε, εξί, επτά; Δεν θέλω να γυρίσω πίσω να μετρήσω. Τα τρία αγοράκια ήταν ντυμένα όπως θα περίμενε κανείς να είναι ντυμένα αγοράκια τέτοιας ηλικίας, ίσως. Ένας νίντζα που έμοιαζε με τον Scorpion απο το Mortal Kombat. Ένας...μάγος, ίσως; Χαρακτήρας απο κάποια άλλη ταινία; Δεν αναγνώρισα. Και ένας Darth Vader (!). Τα αγοράκια μάλλον τα έντυσε ο μπαμπάς. Και τα κοριτσάκια; Απο την πρώτη ως την τελευταία, πριγκίπισσες. Και ούτε καν γνωστές πριγκίπισσες απο ταινίες. Δεν υπήρχε καμία Έλσα, καμία Γιασμίν, καμία Χιονάτη. Εργοστασιακές, στερεοτυπικές πριγκίπισσες. Όλες με φουσκωτό φόρεμα και στέμμα.
Και δεν είναι το πρόβλημα μου αυτό. Είναι η τάση. Τα αγοράκια μπορούν να γουστάρουν διαφορετικά πράγματα και να ντυθούν ό' τι γουστάρουν (εντός αυστηρά καθορισμένων πλαισίων), τα κοριτσάκια όμως δεν έχουν επιλογή. Πρέπει να ντυθούν κάτι "κοριτσίστικο". Και πάω στοίχημα δεν είναι επιλογή κανενός παιδιού. Κανενός. Αν ένα αγοράκι ήθελε να ντυθεί πριγκίπισσα, θα το άφηνε ένας γονιός στην Κύπρο; Ή και στην Ελλάδα ακόμα; Όχι. Επουδενί. Αν ένα κοριτσάκι ήθελε να ντυθεί, πχ, Spider-Man, θα το άφηνε η μαμά; Ή θα έλεγε "Έλα να ντυθείς πριγκίπισσα να δουν όλοι πόσο όμορφη είσαι". Τα αγοράκια φοράνε αυτά, τα κοριτσάκια εκείνα. Στεγανά. Μη συγκοινωνούντα δοχεία. Τελεία. Παύλα. Οι ρόλοι προκαθορίζονται, και μεγαλώνουμε, χωρίς επιλογές, με απωθημένα, με ψυχολογικά, με, με, με. Δεν επιλέγουμε. Ακολουθούμε. Και είτε είμαστε δυστυχισμένοι, είτε προβληματικοί. Και το προβληματικοί, για να σας προλάβω κάποιους απο εσάς, δεν σημαίνει αυτόματα ψυχοπαθείς. Σημαίνει χωρίς αυτοπεποίθηση, με κόμπλεξ, με θέματα εμπιστοσύνης, υπερπροβολή μιας εικόνας για να καλύψουμε ένα εσωτερικό κενό. Προβληματικός μπορεί να σημαίνει πολλά, γι αυτό να χαρείτε, μη μου κάνετε επίθεση, αφήστε το για όταν θα αναλύσω το "δεν μου αρέσει το x πράγμα που είπες γιατί το εκλαμβάνω σαν προσβολή, οπότε θα επιτεθώ όλο σου το είναι" φαινόμενο.
Και δεν ήταν καν αυτό που με ενόχλησε περισσότερο. Το ότι δεν ρωτάνε τα παιδιά τι πραγματικά θέλουν. Αυτό προέκυψε όσο το σκεφτόμουν. Γιατί, έτσι όπως τα έγραψα πριν, μπορεί κανείς να νομίζει πως ρίχνω όλο το βάρος στους γονείς, αλλά δεν είναι έτσι. Γιατί επιφανειακά, ο γονίος ίσως και να ρωτήσει. "Τι θέλεις να ντυθείς φέτος;". Και το κοριτσάκι θα επιλέξει πριγκίπισσα γιατί ΟΛΑ τα άλλα κοριτσάκια θα επιλέξουν κάτι ανάλογο. Δημιουργούμε, και αφήνουμε να δημιουργηθεί, ένας ξεκάθαρος διαχωρισμός μεταξύ αγοριών και κοριτσιών πολύ πριν το κάνουν οι ορμόνες της εφηβείας. Τα παιδιά μεγαλώνουν, όπως μεγαλώσαμε και εμείς, με την σκέψη πως τα δυο φύλα είναι διαφορετικά βαθιά εντυπωμένη μέσα τους.
Και μετά άντε να πείσεις πως είμαστε ίσα. Πως οι γυναίκες μπορούν να κάνουν τις ίδιες δουλειές, πως αξίζουν ίση μεταχείριση, ίσες απολαβές, έχουν ίδια δικαιώματα. Πως μια γυναίκα με πολλούς σεξουαλικούς συντρόφους στη ζωή της δεν είναι "πουτάνα", όταν ο άντρας είναι περήφανος για το αντίστοιχο. Πως το "ladies night" στα κλαμπάκια είναι, στον πυρήνα του, σεξισμός του κερατά. Πως η διαφήμιση, ειδικά, είναι κατάπτυστος χώρος όσον αφορά την ισότητα των δυο φύλων. Πως η μικροκοινωνία μας, εδώ στη Μεσόγειο, είναι έναν αιώνα πίσω όσον αφορά τα δυο φύλα. Πως μια νέα πρέπει να έχει το δικαίωμα να κάνει τις επιλογές της όπως γουστάρει χωρίς να της τις επιβάλλει μια οικογένεια, ή ένας κοινωνικός περίγυρος (όπως και ο νέος, αλλά σε αυτόν τουλάχιστον η πίεση είναι πολύ λιγότερη). Ελάχιστες οι εξαιρέσεις, και συνήθως δακτυλοδειχτούμενες.
Και αυτά επείδη απο μικρά, όλα τα κοριτσάκια είναι πριγκίπισσες. Μόνο.
