"Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια..."

...το βλέπω συχνά στα διάφορα feeds μου, σε διάφορες παραλλαγές του τώρα τελευταία. Δεν ξέρω γιατί. Είναι μήπως le mot du jour (ή, μάλλον, l'expression du mois) και μόνο εγώ δεν έχω πάρει το memo; Δεν ξέρω.

Ολοι μας ξέρουμε την αρχική έκφραση. "Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια, κάνε λεμονάδα". Δηλαδή όταν η ζωή/μοίρα/κόσμος φέρνει προς το μέρος σου κάτι ξινό/δυσάρεστο, μετάτρεψε το σε κάτι γλυκό/ ευχάριστο. Αισιόδοξο, δε μπορώ να πω. Δε μπορώ να πω πως το συμμερίστηκα ποτέ, όμως. Ίσως επειδή πάντα μου άρεσε γευστικά το έρμο το λεμονάκι που παρομοιάστηκε για τις ανάγκες της έκφρασης με το υβρίδιο του Στάλιν με κουτσουλιά στο κούτελο. Ίσως φταίει και πως το έβρισκα και ολίγον τι μοιρολατρικό (και ας είχα πέσει και ο ίδιος στην παγίδα της μιζέριας για περισσότερο καιρό απο όσο θέλω να παραδεχτώ). Όπως και να 'χει. Η έκφραση αυτή μου καθόταν πάντα στο λαιμό. Ώσπου άκουσα μια παραλλαγή της πριν απο περίπου δυο χρόνια (ελαφρώς αλλαγμένη ώστε να σταθεί out of context).

"Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια, μην κάνεις λεμονάδα. Απαίτησε απο τη ζωή να πάρει τα λεμόνια πίσω! Θύμωσε! Δε θέλω τα κωλολεμόνια σου, τι να τα κάνω; Απαίτησε να δεις τον υπεύθυνο της ζωής. Κάνε τη ζωή να καταραστεί την ώρα και τη στιγμή που πίστεψε πως μπορούσε να σου δώσει λεμόνια. Ξέρεις ποιος είμαι; Είμαι ο τύπος που θα κάψει το σπίτι σου, με τα λεμόνια. Θα εφεύρω ένα αυτοαναφλεγόμενο λεμόνι που θα κάψει το σπίτι σου!"

Και γω το μόνο σχόλιο που μπορώ να κάνω, είναι ένα ξεγυρισμένο "εεεεεετσι".


Υ.Γ: Που την άκουσα; Στο Portal 2, κυρίες και κύριοι. Σε ένα βιντεοπαιχνίδι. Αλλά ξέρω, τα σνομπάρετε κάποιοι απο εσάς, θεωρείτε πως είναι χαζά, ανόητα παιχνιδάκια για παιδιά. Κοσμοθεωρία σε ένα βιντεοπαιχνίδι, ε; Μάθατε και κάτι καινούριο σήμερα.