"Να απολαμβάνεις όσα θέλεις, να υπομένεις όσα πρέπει" - Γιόχαν Γόλφγκανγκ Φον Γκαίτε

Κάτι το οποίο γίνεται όλο και πιο δύσκολο, πίστεψε με. Και ξέρεις και κάτι; Ε λοιπόν, όχι. Αρνούμαι. Αρνούμαι να κάνω το πολιτισμένο, πεφωτισμένο ον και να μην αντιδράσω. Γιατί, πραγματικά, είσαι το κάτι άλλο...

Δεν είμαι σίγουρος με τι τρόπο το εννοώ. Αν είναι καλό ή κακό, θετικό ή αρνητικό, προσβολή ή κομπλιμάν. Μαζί σου απλά δεν ξέρω πια. Ίσως γι' αυτό και να χαλιέμαι τόσο. Επειδή πάντα μου άρεσε να προσπαθώ να ξέρω τι γίνεται μέσα μου, που βαδίζω, αν συμπαθώ ή αντιπαθώ κάποιον, και μου το 'χεις καταρρεύσει το σύστημα. Αν ήμουν το Μέητριξ, έγινες ο Νήο, αν ήμουν Ντεθ Σταρ έγινες τορπίλη φωτονίων και αν ήμουν πρόθυμος να γίνω για άλλη μια φορά Τόκυο, για άλλη μια φορά θα γινόσουν Γκοτζίλα.

Φταίω, δεν το αρνούμαι. Είχες πιο πολλές ευκαιρίες απο οποιονδήποτε άλλο στη ζωή μου. Γιατί στις έδωσα, θα μου πεις...δίκιο έχεις. Δεν έπρεπε. Αλλά έχεις αυτό το πράγμα που μπορείς και καταπιέζεις το νου και τη λογική του άλλου, μπορεί εσκεμμένα, μπορεί άθελα σου. Το μόνο που μένει είναι το συναίσθημα το οποίο θέλει, πάντα, δεν πα να σε 'χει βάλει στη black list ο ίδιος ο θεός, να σου δώσει ακόμα μια ευκαιρία. Αλλά νομίζω και αυτό ακόμα έχει όρια. Και συ...τι να πω. Ακόμα και τώρα, αν στα πω, δε θα δεχτείς καν να αναλογιστείς το ενδεχόμενο να μην συμπεριφέρθηκες σωστά.

Μη με αποκαλείς φίλο σου. Όχι αν δεν το εννοείς. Δεν θα συμβιβαστώ άλλο με αυτό το ψίχουλο.

Ποιό CERN και μαλακίες...

ΝΑΙ, ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ! Μόλις συνειδητοποίησα πως το internet δεν δημιουργήθηκε, όπως πιστεύεται ευρέως, απο τον Tim Berners Lee. Δημιουρήθηκε (δεν είναι τυπογραφικό) απο το Ελλάντα, απλώς δεν είχαμε την τεχνολογία να το διαδώσουμε στον κόσμο. Είπαμε πως θα την δημιουργούσαμε την τεχνολογία σε κάποια φάση, αλλά κλασσικά το αφήσαμε για την τελευταία στιγμή και μας πρόλαβε άλλος. Και κάπου εδώ να εξηγήσω το σκεπτικό μου.

Η παρούσα μορφή του internet και η Ελλάδα των τελευταίων, ας πούμε πενήντα χρόνων παρουσιάζουν τρομακτικές ομοιότητες.

α) Είσαι ο'τι δηλώσεις. Νομίζω δεν χρειάζεται εξηγήσεις. Ο Μητσάρας απο την κάτω Αυγοσαλατιώτισσα που δήλωνε κριτικός τέχνης έχοντας διαβάσει εκτενώς "μικιμάου" και Μπλεκ δεν διαφέρει απο τον art_critic86 που θάβει τον Πικάσσο επειδή τον θεωρεί ακαταλαβίστικο και η ενασχόληση του στο θέμα φτάνει το πολύ μέχρι το να κάνει ένα μάθημα "τέχνης" στο γυμνάσιο, όπως και δε διαφέρει η Κούλα απο τα Ανωκάτω Πετράλωνα που λέει πως η Βανδή αντιγράφει τη Βίσση με την Amanda Bieber που λέει...ο'τι λέει, τέλος πάντων.

β) Η γνώμη σου είναι η μοναδική γνώμη που μετράει. Όπως κάθε Ελληνάρας που αναπτύσσει την κοσμοθεωρία του και την κοινωνικοπολιτικοοικονομικές του απόψεις, έτσι και ο μέσος χρήστης των fora ή άλλων social media. Αν τύχει να μπεις σε ταξί που το οδηγεί ακροδεξιός ταρίφας ξέρεις ήδη τι εννοώ. Τι πάει να πει "επιχείρημα", κύριος; Για σε παρακαλώ πολύ! Αυτή είναι η γνώμη μου και αν δε σου αρέσει είσαι μαλάκας! Φάε τώρα προσβολές και χλεύη που τόλμησες να έχεις γνώμη διαφορετική απο τη δική μου, σάπιε, ε σάπιε.

γ) Το βρισίδι είναι το default setting. Ο Ελληνάρας έχει τη χριστοπαναγία σαν την καλημέρα. Γλώσσα η οποία θεωρείται κοινωνικό faux-pas στην Ελλάδα πολλές φορές περνάει όχι απλώς ασχολίαστη, μα απαρατήρητη. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στο σημερινό internet. Αν δε με πιστεύετε, πηγαίνετε δείτε τα μέσα σχόλια των videos στο youtube.

δ) Ο δικοπαδισμός (και πάλι, όχι, δεν είναι τυπογραφικό). Όπως ο Bieber, τα viral videos και η κάθε μαλακία που πλήττει το ανθρώπινο γένος megabyte με megabyte, γουστάρουμε να διχαζόμαστε και να φανατιζόμαστε. Ο Γιωργάκης έχει λεφτά, ο Κωστάκης είναι το χειρότερο πράγμα μετά απο τον καρκίνο των μαλλιών, ο Bieber είναι ταλαντούχος, οι One Direction είναι για ΓΤΠΚ... Γενικώς, γουστάρουμε να βρίσκουμε άτομα που μισούν το ίδιο πράγμα με μας (ή μισούμε ο'τι μισεί και η μάζα που μας τραβάει/συμφέρει πιο πολύ) και να δημιουργούμε αλλοπρόσαλλες και εγκεφαλικά νεκρές τζιχάντ.

ε) Οτιδήποτε πεις (και το εννοώ, οτιδήποτε) θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου ώστε να αποδειχθεί πως είσαι γκέι. Αυτό είναι αρκετά αυταπόδεικτο ώστε να μη χρήζει εξήγησης.