"Το "να είσαι ο εαυτός σου" είναι η χειρότερη συμβουλή που μπορείς να δώσεις σε μερικούς ανθρώπους" - Τομ Μασσόν.

Δεν είμαι σίγουρος αν συμφωνώ, αλλά σίγουρα το συγκεκριμένο quote πυροδότησε σκέψεις, και αυτό είναι καλό.

Τι είναι, λοιπόν, προτιμότερο; Το να είσαι ο εαυτός σου, ακόμα και αν αυτός ο εαυτός είναι ένας αριβίστας, εγωκεντρικός σκληρός σκατοχαρακτήρας; Ή να προσποιείσαι, ίσως και στο ίδιο σου τον εαυτό, πως είσαι ένας καλύτερος άνθρωπος βάση κοινωνικών συμβάσεων;

Δεν ξέρω την απάντηση. Αν είσαι σκατάς, ίσως είναι καλύτερα να αφήσεις να βγει στην επιφάνεια, γιατί αργά ή γρήγορα το σκατό κάτω απο την επιφάνεια θα λάμψει, ούτως ή άλλως, και έτσι τουλάχιστον γλιτώνεις τους άλλους απο την δυσάρεστη έκπληξη. Απο την άλλη, όμως, γλιτώνεις πόσους άλλους απο το να δουν αυτή σου την πλευρά. Υποθέτω έχει να κάνει και με το λόγο για τον οποίο κάνεις τον καλό/ή. Είναι όντως απο κοινωνική σύμβαση, γιατί έτσι σε έμαθαν, ή μήπως τα κίνητρα είναι πιο εγωιστικά, ή μήπως, βαυκαλισμός;

Ο κόσμος δυστυχώς δεν είναι άσπρο και μαύρο, αλλά όλοι μας κινούμαστε σε αποχρώσεις του γκρι. Απλώς αναρωτιέμαι: δε θα ήταν πιο απλό, μερικές φορές, να μπορούσαμε να ξέρουμε ποιοί άνθρωποι είναι πιο κοντά στο μαύρο και ποιοί στο άσπρο;