Ειλικρινά, με έχεις κουράσει. Με έχουν κουράσει τα καπρίτσια σου, οι ιδιοτροπίες σου, η ανωριμότητα σου, το πως χρησιμοποιήσαι χωρίς, κατα τα φαινόμενα, να το συνειδητοποιείς, οι απόψεις σου. Θα ήταν οκ όλα αυτά αν ήσουν, λόγου χάρη, δώδεκα, δεκατριών χρονών. Δεν είσαι όμως. Δεν νομίζεις πως είναι καιρός να σταματήσεις να άγεσαι και να φέρεσαι με αυτό τον τρόπο;
Κράτα ένα πρόσωπο, αντί να έχεις τρία τέσσερα για να αλλάζεις αναλόγως την περίσταση και σε ποιόν μιλάς. Σταμάτα να γκρινιάζεις, να ξινίζεις, να παρασύρεσαι. Κάτσε λίγο και σκέψου, ίσως κάποια στιγμή καταλάβεις ότι στην ηλικία σου και με αυτά που έχεις ζήσει δεν τα ξέρεις όλα. Δε στο ζητάω ούτε στο λέω, το δικό σου κεφάλι είναι, στην τελική. Μια συμβουλή σου δίνω, για το δικό σου καλό. Αν θες άκου την, αν όχι...δεν είναι δικό μου πρόβλημα, πέρα απο το ότι κουράζεις. Γιατί, θες δε θες, όσα πρόσωπα κι αν αλλάζεις, το αληθινό πάντα φαίνεται απο κάτω.
No comments:
Post a Comment