"Πριν επικεντρωθούμε στην τεχνητή νοημοσύνη, γιατί δεν κάνουμε πρώτα κάτι για την φυσική ηλιθιότητα;" - Στηβ Πόλιακ

Χωρίς πολλούς προλόγους, έτυχε και έπεσε το μάτι μου σε αυτήν τη λίστα. Παλιά λίστα, έχει κάνει τους γύρους της ξανά στο παρελθόν, απο bona fide ελληνίδες μανάδες που ανακάλυψαν το facebook πριν ανακαλύψουν την ίδια τους τη φαιά ουσία. Δεν το σχολίασα την πρώτη φορά που το είδα γιατί πολύ απλά δεν υπήρχε το μπλογκ τότε. Τώρα όμως, είτε θα σχολιάσω είτε θα υπερχειλίσω απο χολή και δεν το θέλω. Πάμε μαέστρο!

Τι μαλάκας που δε σε πίστεψε όταν προσπάθησες να χρησιμοποιήσεις το παιδί σου (και το πρόσβαλλες κι απο πάνω) για να κρύψεις το σκατό σου! (Χωρίς συμπάθειο). Άσε τις δικαιολογίες του κώλου και τράβα το καζανάκι αντί να σκέφτεσαι το facebook συνέχεια.

Όσες τρώνε ακόμα τον πλακούντα εμπίπτουν σε μια απο τις επόμενες τρεις κατηγορίες:

1) Ταξίδεψαν στο σήμερα απο 200 χρόνια πριν μέσω χρονομηχανής, και ο εγκέφαλος τους ακόμα προσπαθεί να επεξεργαστεί τις αλματώδης αλλαγές στον κόσμο και στο βιωτικό επίπεδο για να σου απαντήσουν.

2) Ζουν σε τριτο (ή τεταρτο)κοσμική χώρα, οπότε πάλι 200 χρόνια πίσω είναι, απλώς όχι στο χρόνο.

3) Είναι ανόητα όντα, επιρρεπή σε βλακείες εντυπωμένες με ψαρωτική γλώσσα, και μάλλον με το ζόρι ξέρουν να χειριστούν υπολογιστη για να σου απαντ- ξέρεις κάτι, κάποια θα σου απαντήσει όπου να 'ναι, μην ανησυχείς.

Αν ο σταυρός είναι ανάποδος βάφτισε το γιόκα σου Ντέημιεν. Ακούγεται απίστευτο αλλά είναι αληθιβό. Προσοχή στην κολυμπήθρα μόνο, αν σου πέσει μέσα μιλάμε για εγκαύματα τρίτου βαθμού και βάλε.

Όλοι οι συμμετέχοντες σε αυτή τη συζήτηση είναι για τον π****ο.

Αναλόγως, αν το μαρινάρεις με WD-40 θα είσαι μια χαρά. Στη χειρότερη θα γεννήσεις το βλαστάρι του Κθούλου μπας και σε φάει και γλιτώσουμε απο κάτι τέτοιες ατάκες.

Άστο κοπελιά, το 'χασες, πάρε το επόμενο.

Βότκα το λένε. Έχουμε και τεστ πολυγράφου αν δε σου κάνει. Νομίζω δεν είναι ανάγκη να ποτίσεις το παιδί σου Sodium Pentothal για να σου πει ότι θα σου έλεγε ούτως ή άλλως αν δεν ήσουν CIA-wannabe και σε εμπιστευόταν. 

Τρίφυλλο, τετράφυλλο, πεντάφυλλο μη σου πω. Παιδιά κάνεις ή παίζεις τζόκερ κυρά μου; Το θέμα δεν είναι "κι αν σου κάτσει" εδώ, είναι να σταματήσει να σου κάθεται ο άλλος, κρίμα τα "ανεπιθύμητα" παιδιά σου. 

Νομίζω έχεις το δύσκολο έργο που έχουν κάποιοι ελάχιστοι γονείς, να μεγαλώνουν ένα παιδί-ιδιοφυία. Τουλάχιστον σε σχέση με εσένα.

Οι νεράιδες ζουν γύρω απο τα καπούλια τον μονόκερων, όπως οι αλογόμυγες ζουν γύρω απο τα καπούλια των αλόγων, και τις ελκύει η μυρωδιά των σβουνιών. Πες μαρη στο παιδί σου την αλήθεια! Παιδί είναι, όχι βλαμμένο. Μην το υποτιμάς, μην το κοροϊδεύεις και κυρίως μην υποτιμάς τη νοημοσύνη του. Σας είδαμε και εσάς που πιστεύατε σε νεράιδες και Άγιους Βασίληδες τι διάνοιες βγήκατε.

Τεμπόλα: Σαν Τόμπολα, αλλά χειρότερο. Μην τυχόν ξοδέψεις πέντε δευτερόλεπτα να το ψάξεις, είναι πιο γρήγορο να μπεις σε Defcon 5 και να το γράψεις στο facebook απο το να πας στο έρμο το google και να το ψάξεις. Σαφώς. Αν ξέρεις να κάνεις το ένα, (θα έπρεπε να) ξέρεις να κάνεις και το άλλο. Δεν ζεις 90 χρόνια πίσω που περιμέναμε απο εφημερίδες και φήμες να ενημερωθούμε. Κάθε πληροφορία είναι στα ακροδάχτυλα σου. Μην σπαταλάς αυτή την πρόσβαση.

Άμα σου αστράψω εσένα κανένα χαστούκι και σου πετάξω μια κονσέρβα κομπόστα ροδάκινα μες τα μούτρα θα σου αρέσει; Επείδή η μάνα σου έκανε την ίδια μαλακία που έκανε η μάνα της επειδή την έκανε η δικιά της μάνα επειδή έτσι της είπε η τρελή του χωριού που ήθελε να το πάιξει έξυπνη, δεν σου φταίει το παιδί σου. Η πρώτη περίοδος για ένα κορίτσι είναι ήδη αρκετή φρίκη απο μόνη της χωρίς τις ηλίθιες δεσιδαιμονίες σου.

Αν δεν είναι φρεσκομπογιατισμένη, να μην ανησυχείς. Τσέκαρε αν έχει καρτελίτσα "Υγρή μπογιά" πριν.

Ψυχολογικά προβλήματα - Bullying. Και τα δύο απο τη μάνα του.

Το τσιγάρο δεν κόβεται έτσι εύκολα, οπότε καλύτερα να κόψετε τις εγκυμοσύνες σας. Μαλακισμένες.

Για μπάνιο το βουτάς στη χλωρίνη το παιδί, κυρά μου;

Πάνω-κάτω ότι είπα και για τον ιό Τεμπόλα (sic). Θα σταθώ μόνο στο τελευταίο σχόλιο. ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ήταν σπέρμα ταύρου η ταυρίνη (επειδή έχουν παρόμοιο όνομα δε σημαίνει πως είναι συσχετισμένα), νομίζω θα προτιμούσα να ταίσω το παιδί μου σπέρμα ταύρου απο το συμπυκνωμένο χυμό ηλιθιότητας που το δίχως άλλο θα βγάζετε εσείς συγκεκριμένα, μαντάμ. Αη στον κόρακα πια.

Προαιρετικό δώρο για την εφορία; Δεν σχολιάζω καν το αβάπτιστο του πράγματος.

Ο Χριστός έκανε το αίμα του κρασί, αλλά ο παπάς (που εδώ που τα λέμε είναι πολύυυυυυυυυ πιο κάτω στην ιεραρχία της επιχείρησης) μπορεί να κάνει το κρασί φαρίν λακτέ; Η θεια κοινωνία είναι συμβολικό, ζώον. Δεν παύει να είναι αλκοόλ και μπαγιάτικο ψωμί.

Φυσικά, η θεούσα και θρήσκα 15χρονη που σύχναζε στην εκκλησία αποπλάνησε τον πράο και πανάγιο παπά, όχι ο τραγόπαπας τα έριξε στο πιπίνι και της το έφερε απο εδώ και απο εκεί για να του κάτσει. Το κορίτσι φταίει, αλλοίμονο. Όχι ο παιδεραστής σκατοπαπάς. Δεν ξανακούστηκε παπάδες να τα ρίχνουν όπου βρουν και όπου μπορούν, να κάνουν όργια, να ασελγούν σε ανήλικα, ποτέ. Ο σατανάς φοράει Allstars, όχι prada.

Ρεπορτάζ, όχι μαλακίες. Με συγκλόνισε ο καταιγισμός των εξελίξεων. Τι πολεμικοί ανταποκριτές και μαλακίες, εδώ να δεις σασπένς. Όταν δε βγήκε ο άσπρος καπνός που σηματοδοτεί το ρέψιμο με συνεπήρε ο ενθουσιασμός και βγήκα στις πλατείες να το ψωνάξω.

Φάε σκατά να με θυμάσαι, που λέμε.

"Μόνο και μόνο επειδή όλα είναι διαφορετικά, δεν σημαίνει πως άλλαξε κάτι" - Αϊρίν Πήτερ

Είδα μια φωτογραφία. Δεν έχει σημασία πως, που και ποιών. Άλλωστε ήταν μόνο η αφορμή. Το θέμα μου δεν είναι η φωτογραφία, και επειδή είναι γεμάτη μικρά παιδιά δεν υπάρχει λόγος να είμαι αυστηρός με τα άτομα που απεικονίζονταν. Αυτό που μου καρφώθηκε, όμως, ήταν η τάση που είδα να εκπροσωπείται στην εν λόγω φωτογραφία. Και για να συνεχίσω, μια πολύ λιτή εξήγηση: ένα κάρο παιδάκια, πολύ μικρά, κάτω απο δέκα ετών, ντυμένα για τις απόκριες, μαζί με τη δασκάλα τους. 

Και με πόνεσε η φωτογραφία. Και ακόμα πιο πολύ με πόνεσε η τάση. Τρία αγοράκια, τα υπόλοιπα κοριτσάκια. Δεν μέτρησα. Ήταν πέντε, εξί, επτά; Δεν θέλω να γυρίσω πίσω να μετρήσω. Τα τρία αγοράκια ήταν ντυμένα όπως θα περίμενε κανείς να είναι ντυμένα αγοράκια τέτοιας ηλικίας, ίσως. Ένας νίντζα που έμοιαζε με τον Scorpion απο το Mortal Kombat. Ένας...μάγος, ίσως; Χαρακτήρας απο κάποια άλλη ταινία; Δεν αναγνώρισα. Και ένας Darth Vader (!). Τα αγοράκια μάλλον τα έντυσε ο μπαμπάς. Και τα κοριτσάκια; Απο την πρώτη ως την τελευταία, πριγκίπισσες. Και ούτε καν γνωστές πριγκίπισσες απο ταινίες. Δεν υπήρχε καμία Έλσα, καμία Γιασμίν, καμία Χιονάτη. Εργοστασιακές, στερεοτυπικές πριγκίπισσες. Όλες με φουσκωτό φόρεμα και στέμμα.

Και δεν είναι το πρόβλημα μου αυτό. Είναι η τάση. Τα αγοράκια μπορούν να γουστάρουν διαφορετικά πράγματα και να ντυθούν ό' τι γουστάρουν (εντός αυστηρά καθορισμένων πλαισίων), τα κοριτσάκια όμως δεν έχουν επιλογή. Πρέπει να ντυθούν κάτι "κοριτσίστικο". Και πάω στοίχημα δεν είναι επιλογή κανενός παιδιού. Κανενός. Αν ένα αγοράκι ήθελε να ντυθεί πριγκίπισσα, θα το άφηνε ένας γονιός στην Κύπρο; Ή και στην Ελλάδα ακόμα; Όχι. Επουδενί. Αν ένα κοριτσάκι ήθελε να ντυθεί, πχ, Spider-Man, θα το άφηνε η μαμά; Ή θα έλεγε "Έλα να ντυθείς πριγκίπισσα να δουν όλοι πόσο όμορφη είσαι". Τα αγοράκια φοράνε αυτά, τα κοριτσάκια εκείνα. Στεγανά. Μη συγκοινωνούντα δοχεία. Τελεία. Παύλα. Οι ρόλοι προκαθορίζονται, και μεγαλώνουμε, χωρίς επιλογές, με απωθημένα, με ψυχολογικά, με, με, με. Δεν επιλέγουμε. Ακολουθούμε. Και είτε είμαστε δυστυχισμένοι, είτε προβληματικοί. Και το προβληματικοί, για να σας προλάβω κάποιους απο εσάς, δεν σημαίνει αυτόματα ψυχοπαθείς. Σημαίνει χωρίς αυτοπεποίθηση, με κόμπλεξ, με θέματα εμπιστοσύνης, υπερπροβολή μιας εικόνας για να καλύψουμε ένα εσωτερικό κενό. Προβληματικός μπορεί να σημαίνει πολλά, γι αυτό να χαρείτε, μη μου κάνετε επίθεση, αφήστε το για όταν θα αναλύσω το "δεν μου αρέσει το x πράγμα που είπες γιατί το εκλαμβάνω σαν προσβολή, οπότε θα επιτεθώ όλο σου το είναι" φαινόμενο. 

Και δεν ήταν καν αυτό που με ενόχλησε περισσότερο. Το ότι δεν ρωτάνε τα παιδιά τι πραγματικά θέλουν. Αυτό προέκυψε όσο το σκεφτόμουν. Γιατί, έτσι όπως τα έγραψα πριν, μπορεί κανείς να νομίζει πως ρίχνω όλο το βάρος στους γονείς, αλλά δεν είναι έτσι. Γιατί επιφανειακά, ο γονίος ίσως και να ρωτήσει. "Τι θέλεις να ντυθείς φέτος;". Και το κοριτσάκι θα επιλέξει πριγκίπισσα γιατί ΟΛΑ τα άλλα κοριτσάκια θα επιλέξουν κάτι ανάλογο. Δημιουργούμε, και αφήνουμε να δημιουργηθεί, ένας ξεκάθαρος διαχωρισμός μεταξύ αγοριών και κοριτσιών πολύ πριν το κάνουν οι ορμόνες της εφηβείας. Τα παιδιά μεγαλώνουν, όπως μεγαλώσαμε και εμείς, με την σκέψη πως τα δυο φύλα είναι διαφορετικά βαθιά εντυπωμένη μέσα τους. 

Και μετά άντε να πείσεις πως είμαστε ίσα. Πως οι γυναίκες μπορούν να κάνουν τις ίδιες δουλειές, πως αξίζουν ίση μεταχείριση, ίσες απολαβές, έχουν ίδια δικαιώματα. Πως μια γυναίκα με πολλούς σεξουαλικούς συντρόφους στη ζωή της δεν είναι "πουτάνα", όταν ο άντρας είναι περήφανος για το αντίστοιχο. Πως το "ladies night" στα κλαμπάκια είναι, στον πυρήνα του, σεξισμός του κερατά. Πως η διαφήμιση, ειδικά, είναι κατάπτυστος χώρος όσον αφορά την ισότητα των δυο φύλων. Πως η μικροκοινωνία μας, εδώ στη Μεσόγειο, είναι έναν αιώνα πίσω όσον αφορά τα δυο φύλα. Πως μια νέα πρέπει να έχει το δικαίωμα να κάνει τις επιλογές της όπως γουστάρει χωρίς να της τις επιβάλλει μια οικογένεια, ή ένας κοινωνικός περίγυρος (όπως και ο νέος, αλλά σε αυτόν τουλάχιστον η πίεση είναι πολύ λιγότερη). Ελάχιστες οι εξαιρέσεις, και συνήθως δακτυλοδειχτούμενες.

Και αυτά επείδη απο μικρά, όλα τα κοριτσάκια είναι πριγκίπισσες. Μόνο. 

"Οι πολιτικοί και οι πάνες θα πρέπει να αλλάζονται συχνά, για τους ίδιους ακριβώς λόγους" - Χοσέ Μαρία ντε Έκα ντε Κουεϊρόζ

Προτείνω, με το 2016, την εξής τροποποίηση στα συντάγματα όλων των δημοκρατικών χωρών:

1) Οποιοσδήποτε βάζει υποψηφιότητα για κάποιο πολιτικό αξίωμα, απο τον πιο μικρό τοπικό βουλευτή ως τον πιο υψηλόβαθμο πολιτικό αρχηγό, θα γνωστοποιεί ΟΛΑ του τα υπάρχοντα. 
* Αυτό περιλαμβάνει τραπεζικούς λογαριασμούς, κινητά, ακίνητα.
* Οποιοσδήποτε πολίτης θα εχει δικαίωμα να ελέγξει ανα πάσα στιγμή τα περιουσιακά στοιχεία ενός πολιτικού. 
* Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει και τους συγγενείς μέχρι δεύτερου βαθμού και ισχύει για τη διάρκεια της ζωής όλων των εμπλεκομένων.
* Θα γίνεται ενδελεχής έρευνα κάθε δυο χρόνια για την αποφυγή ατασθαλιών όσον αφορά μεγάλα ποσά μετρητών.
* Η με οποιονδήποτε τρόπο απόκρυψη χρημάτων, δώρων ή απόκτηση περιουσίας θα τιμωρείται είτε με ισόβεια κάθειρξη χωρίς αναστολή είτε με θανατική ποινή, αναλόγως τη χώρα. Δεν θα γίνεται δεκτό κανένα ελαφρυντικό.
* Οποιοσδήποτε πολίτης μπορεί να αποδείξει ατασθαλίες εις βάρος ενός πολιτικού με στοιχεία θα παίρνει ως αμοιβή το 50% της δημευμένης περιουσίας του πολιτικού. Το υπόλοιπο 50% θα κατατίθεται στα δημόσια ταμεία για τους απόρους και ο πολιτικός θα τιμωρείται (βλέπε άνωθεν).
* Περιουσία του πολιτικού θεωρούνται τα περιουσιακά στοιχεία του ιδίου και των συγγενών ως δευτέρου βαθμού.

2) Οποιοσδήποτε πολιτικός δεχτεί κάποια δωρεά, είναι υποχρεωμένος να το γνωστοποιεί με δελτίο τύπου. Ανώνυμες δωρεές δεν θα γίνονται δεκτές, αλλά θα κατατίθενται στα ταμεία του κράτους.

3) Η πρόσληψη ή ανάθεση κάποιου κρατικού πόστου κάποιου συγγενή ως και τέταρτου βαθμού θα πρέπει να γνωστοποιείται με δελτίο τύπου. Παράλειψη θα οδηγεί σε ισόβεια κάθειρξη των εμπλεκομένων και δήμευση περιουσίας.

4) Οι έχοντες κάποιο πολιτικό αξίωμα θα έχουν παραχώρηση και χρήση οικίας και μεταφορικού μέσου σε περίπτωση που δεν έχουν, και θα πληρώνονται με το βασικό μισθό της εκάστοτε χώρας. Απαγορεύεται η παράλληλη εργασία όσο έχουν κάποιο αξίωμα.


Αυτό θα γίνει για να ξέρουμε επιτέλους πόσα και απο ποιούς πληρώνονται οι αδιάφθοροι πολιτικοί μας, και φυσικά πόσα καταχράζονται. Ένα μήνα μετά απο την τροποποίηση αυτή θα χάσουμε το 99% των πολιτικών, αλλά θα κρατήσουμε το 1% που δεν είναι λαμόγια. Πως σας φαίνεται; 

"Ευτυχώς η ανάλυση δεν είναι ο μόνος τρόπος να λύσεις εσωτερικές συγκρούσεις. Η ίδια η ζωή παραμένει εξαιρετική θεραπεία" - Κάρεν Χόρνυ

Καταρχάς, να βήξω να καθαρίσω το λαιμό μου.

Γκουχ.

Γκουχ.

Γκουχαντε και γαμήσου επιτέλους παλιοπαπάρα που δεν μπορεις να καταλάβεις πόσο γελοίος, πόσο μαλάκας και πόσο σκάρτος υπήρξες και υπάρχεις. Η ίδια η ζωή όμως τώρα σου ξεπληρώνει το κάρμα σου, και γω, για να είμαι ειλικρινής, το χαίρομαι αφάνταστα. Ότι σπέρνεις θερίζεις. Εσύ τώρα θερίζεις σκατά. Μάντεψε τι έσπειρες. Μαλακαγκούχ.


Τι λέγαμε;

Nigro notanda lapillo

Nigro notanda lapillo (λατινικά): Να σημειωθεί με μαύρη πέτρα. Έκφραση που υποδηλώνει "μαύρα" γεγονότα.

Εδώ και μερικές μέρες, δεν μιλάω για αυτά που βλέπω παρά μόνο με ένα δύο άτομα. Μερικές φορές παρασύρομαι σε συζητήσεις και με άλλους, αλλά σύντομα παύω να μιλώ και ακούω. Μαζεύω απόψεις, πληροφορίες, τις επεξεργάζομαι, τις αναλύω, τις συγκρίνω. Αποφεύγω να κάνω καθημερινά σχόλια, ή ακόμα και σχόλια γενικότερα, αν εξαιρέσουμε μια δυο φορές που δε συγκρατήθηκα και ξέσπασα στο φατσοβιβλίο. Αλλά δεν μπορώ πιά να σκάζω.

Εμείς φταίμε, ρε. Εμείς, οι Έλληνες. Εμείς και ο φανατισμός μας. Εμείς που τριάντα και βάλε χρόνια ψηφίζαμε τα ίδια λαμόγια. Τα ίδια κωλόπαιδα. Τον κάθε μπάσταρδο με κόμπλεξ κατωτερότητας που ήθελε να γαμήσει τα πάντα για να βγεί λάδι αυτός και η παρέα του. Αυτά τα μπαστάρδια που κοιτούσαν το δικό τους βόλεμα, και κάθε σκέψη ανησυχίας για το μέλλον πνιγόταν στην παλίρροια του ωχαδερφισμού και του "βλέπουμε άμα έρθει η ώρα". Και ήρθε η ώρα, μαλάκες. Ήρθε. Και όταν μας έστησαν στον τοίχο και γέμιζαν τα τουφέκια τους, εμείς χασκογελούσαμε και λέγαμε "λεφτά υπάρχουν". Λέγαμε "υπάρχει καλύτερη Ελλάδα". Χασκογελούσαμε και περιμέναμε ένα θαύμα που ποτέ δεν ήρθε. Ούτε και όφειλε να έρθει, μαλάκα Έλληνα. "Συν Αθηνά και χείρα κίνει", ρε. You know? Αντί να κουνήσουμε και μεις το χέρι μας να σωθούμε (και έχει απο τα μέσα της δεκαετίας του 90 που ο κώδων του κινδύνου είχε αρχίσει να ακούγεται) συνεχίσαμε, με τον ίδιο φανατισμό, να ψηφίζουμε τον κάθε ανίκανο καταχραστή μπάσταρδο επειδή είχε το ίδιο όνομα με το μπαμπά του ή το θείο του τον οποίο λατρεύαμε. Επιλέγαμε να μη δούμε πως ο μπαμπάς και ο θείος ήταν που μας έβαλαν σε αυτό το δρόμο εξ'αρχής.


Αλλά τέτοια ήταν η φανατίλα μας, τόσο πόθο είχαμε να ανήκουμε σε στρατόπεδο (πες το ΝΔ, πες το ΠΑΣΟΚ, πες το ΕΕ) που βάλαμε της παρωπίδες της (δήθεν) πολιτικοποίησης και της ενόρασης, και να το πω ωμά, δίναμε κώλο ξανά και ξανά και ξανά. Και ακόμα και όταν βγήκαν όλα στη φόρα, για τις καταχρήσεις, για τις κλεψιές (για να το πω πιο ξεκάθαρα), βιαστήκαμε να βγάλουμε την ουρά κάποιων απ'έξω. Απο μόνοι μας. Με ποια λογική θεωρούμε πως, πχ, ο Σημίτης ήταν αθώος; Ή και ο θεός σας ο Παπανδρέου; Ή ο γιός του; Όταν αποκαλύφθηκαν οι πράξεις του Τσοχατζόπουλου, ή το κατάπτυστο "μαζι τα φάγαμε" του Πάγκαλου, βιαστήκαμε να τους θεωρήσουμε μεμονωμένα περιστατικά. Κορυφαίο στέλεχος ενός κόμματος κατακρεούργησε οικονομικά το λαό, και εγώ πρέπει να πιστέψω πως τα αφεντικά του ήταν αθώα; Όχι, κύριε. Ήταν είτε γνώστες της κατάστασης (που αυτόματα συνεπάγεται συνενοχή) είτε δεν πήραν χαμπάρι τόσα χρόνια (άρα, ανίκανοι). Το παράδειγμα ήταν του ΠΑΣΟΚ, αλλά σε καμία περίπτωση η ΝΔ δεν ήταν λιγότερο διεφθαρμένη ή λιγότερο λαμόγια. Απλώς το ΠΑΣΟΚ έφαγε περισσότερα επειδή ήταν περισσότερα χρόνια στην εξουσία. Και τώρα τι κάνουμε; Τους αφήνουμε να μιλάνε.

Να, μαλάκα Έλληνα. Αντί να τους δημεύσουμε τις κλεμμένες, έτσι κι αλλιώς, περιουσίες τους. Αντί να τους απελάσουμε απο τη χώρα που κατέστρεψαν. Αντί να τους κλείσουμε ισόβια στη φυλακή.  Τους αφήνουμε να βγαίνουν και να ζητάνε απο το λαό να ψηφίσει "ναι". Να συνεχίσει να τους στηρίζει. Να κρατήσουν τα κλόποις κτώμενα τους. Τους μπάσταρδους που ούτε να τους φτύσουμε δε θα έπρεπε να καταδεχόμαστε. Τους αφήνουμε αυτούς και τα τσιράκια τους να μας τρομοκρατούν. Στην προπαγάνδα των ΜΜΕ. Τους "δημοσιογράφους" ή μάλλον δημαγωγούς. Πόσο μαλάκες είμαστε; Τουλάχιστον οι Γερμανοί μετά το Β' Παγκόσμιο καταδίκασαν την (εκλεγμένη) κυβέρνηση του Χίτλερ. Έφταιγαν που τον εξέλεξαν και τον ακολούθησαν, ναι. Φταίμε και εμείς πο εκλέξαμε αυτά τα λαμόγια. Γιατί στον πούτσο όμως συνεχίζουμε και τους δίνουμε βήμα; Οι Γερμανοί είχαν τη δίκη της Νυρεμβέργης. Εμείς τι έχουμε; Την Στεφανίδου να έχει τα μούτρα να τρομοκρατεί τον κόσμο να ψηφίσει ναι. Για να καταλήξουμε κύκλο στα ίδια λαμόγια. Για να μη χάσει το βόλεμα της. Αυτοί και όλοι όσοι βγαίνουν και υπερασπίζονται το ναι με τόσο πάθος και παρησία. Γιατί περι βολέματος πρόκειται, και μην ξεγελαστείτε. Το ναι σημαίνει πως οι φτωχοί θα μείνουν φτωχοί και πως οι πλούσιοι θα μείνουν πλούσιοι σε βάρος τους. Πάρτε το χαμπάρι. Μην ενημερώνεστε ούτε απο τα κανάλια ούτε απο τις εφημερίδες. Δείτε την καρδιά σας και το μυαλό σας και ρίξτε και μια ματιά στο διεθνή τύπο που δεν έχει τους δικούς μας βολεμένους Ελληνάρες. Έχει τα μούτρα ο Σημίτης, ο Καραμανλής, η Στεφανίδου, η Βανδή, ο Ρουβάς, ο Βισκαδουράκης και πόσοι άλλοι να βγαίνουν να προτρέπουν το λαό να ψηφίσει ναι. Με ποιό δικαίωμα, ρε μαλάκες; Με τι προσόντα; Είστε οικονομολόγοι; Ή μήπως ζήσατε εσείς στο πετσί σας τη φτώχια που δέρνει τον Έλληνα εδώ και τόσα χρόνια; Τι θυσιάσατε εσείς ρε; Δεν πάτε στο διάολο ομαδικώς, λέω εγώ; Σας σημειώνω, κουφάλες. Σημειώνω ποιοί θέλετε να συνεχιστεί ίδια και απαράλλαχτη η κατάσταση (που μέχρι και το IMF βγήκε και είπε πως δεν πάει άλλο και πως δεν δουλεύει η τακτική αυτή). Ξέρω γιατί θέλετε να συνεχιστεί. Και αν ο λαός είχε λίγο, τόσο δα νου, δε θα ξεχάσει ποτέ πως την πιο κρίσιμη ώρα πουλάτε όλους τους υπόλοιπους. Και τους πουλάτε με το χειρότερο δυνατό τρόπο. Με ειρωνία. Με προσβολές. Με εσκεμμένη παραπληροφόρηση. Με απόκρυψη πληροφοριών. Με τρομοκρατία. Με ψέματα. Δεν ξέρω βρισιά αρκετά δυνατή να σας χαρακτηρίσω, δεν ξέρω βρισιά να χωρέσει όλο το φαρμάκι που σας αξίζει.

Αλλά είμαστε μαλάκες. Να δείς που ναι θα ψηφίσουμε. Και θα γυρίσει όλη η υφήλιος και θα μας φασκελώσει. Και προειδοποιώ: θα έχουν δίκιο. Ή Ελλάδα θα έχει γίνει το πιτσιρίκι που το παίζει μάγκας και μόλις το αγριοκοιτάξουν λουφάζει και κατουριέται πάνω του. Αυτό θα είμαστε ρε, πάρτε το χαμπάρι. Ο τζάμπα μάγκας της Ευρώπης. Αν ψηφίσεις ναι χάνεις το δικαίωμα να παραπονεθείς. Να πεθαίνεις απο την πείνα, να μην σε παίρνει να πάρεις ένα ζευγάρι παπούτσια επειδή τα παλιά σου εδώ και χρόνια τρύπησαν, να μην τολμάς να ανάψεις θέρμανση το χειμώνα, να υποφέρεις και να μην έχεις το δικαίωμα να βγάλεις κιχ. Σόιμπλε και Μέρκελ θέλουν το χρέος να πληρώνεται απο τους φτωχούς και οι πλούσιοι να μένουν πλούσιοι, και εμείς θα το δεχτούμε. Παραθέτω εδώ ένα κείμενο, όχι δικό μου. Της κοπέλας μου. Του άλλου μου μισού.

"Τα ''ναι'' της ζωής μου

Είμαι άνθρωπος που λέω πάντα ναι, ακόμα κι αν δε θέλω. Δεν ξέρω αν φταίει το dna μου ή ο τρόπος που μεγάλωσα ή αυτοί που με μεγάλωσαν. Αλλά αυτή η συνθήκη του 'ναι' είναι βαθιά ριζωμένη μέσα μου. Συνήθως το να λες ΄ναι' ενώ δεν το εννοείς, είναι αποτέλεσμα του φόβου που νοιώθεις για τις συνέπειες που θα έρθουν. Φόβο από άλλους δεν έχω νοιώσει μέχρι στιγμής παρόλα αυτά. Ο φόβος περισσότερο προσωπικός είναι, μήπως και φανώ αγενής, επηρμένη και φέρελπις. Γιατί, δεν είναι επιτρεπτό από τον ίδιο μου τον εαυτό να αρνούμαι. Δεν έχω το δικαίωμα.

Γι'αυτό πάντα συμφωνούσα όταν μου έλεγαν οτι όλα είναι καλά, κι ας μην έχει ο διπλανός μου τα απαραίτητα για να επιβιώσει. Έτσι είναι και πρέπει να συμφωνείς.
Έλεγα 'ναι', δεν έχω πρόβλημα θα δουλεύω για 600 ευρώ στην εταιρεία σας 12 ώρες την ημέρα γιατί προφανώς είτε δεν αξίζω περισσότερα, είτε εσείς δε βγάζετε αρκετά κι ας έχετε 100 μόνιμους υπαλλήλους.
Βεβαίως και 'ναι' δε χρειάζομαι ασφάλιση από τον εργοδότη μου, παρότι πάσχω από αυτοάνοσο νόσημα και το βιβλιάριο υγείας μου είναι ιδιαιτέρως απαραίτητο. Ας φαίνομαι άνεργη και ας πληρώσω εγώ την ασφάλισή μου κι ας μην είναι νόμιμο.
'Ναι' σαφέστατα 'ναι', δεν έχω άποψη και θα σας ακολουθώ στα πάντα. Ότι πορεία τραβήξετε κι εγώ από πίσω. Ότι δε σας αρέσει, δε θα το θίξω ποτέ.
'Ναι' θα είμαι όμοιά σας σε όλα τα επίπεδα. Στο φέρεσθε, στο λέγειν, ακόμα και στον τρόπο που ντύνομαι. Δε θα αποκλίνω ούτε χιλιοστό από τη γραμμή σας.
'Ναι' δε θα τολμήσω ποτέ να ονειρευτώ κάτι καλύτερο, η έστω κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό.
'Ναι' θα πιστεύω και θα σέβομαι πάντα τους θεσμούς της κοινωνίας κι ας τους έφτιαξαν άνθρωποι μίζεροι, αλλοτριωμένοι και γηραιοί. Πρέπει να μάθω να προσαρμόζομαι ακόμα και σε μια άρρωστη κοινωνία, καθότι η προσαρμοστικότητα είναι δείγμα ευφυίας.
'Ναι' είναι πολύ λογικό στον κόσμο μας το 1% του πληθυσμού να κατέχει το 40% της περιουσίας του πλανήτη και 34.000 παιδιά να πεθαίνουν κάθε μέρα από πείνα και αποτρέψιμες ασθένειες.
'Ναι' θα κοιτάω μόνο τον εαυτό μου, όπως κάνουν όλοι. Δε θα γυρίσω να ρίξω ούτε καν ένα βλέμμα στο διπλανό μου κι ας σέρνεται.
'Ναι' γι'αυτό είναι φτιαγμένοι οι άνθρωποι, γι'αυτή τη ζωή. Τόσα ξέρουμε, τόσα κάνουμε.
'Ναι' θα είμαι ανταγωνιστική με όλους, γιατί αν δεν είμαι θα μου φάνε τη θέση, ή απλά δε θα επιβιώσω. Εννοείται πως ΄ναι' αυτό δε σε καθιστά ανήθικο, απλά άνθρωπο.

'Ναι' σε όλα λοιπόν γιατι, δε δύναμαι να κάνω κάτι άλλο. 'Ναι' γιατί, πρέπει κι εγώ να ανήκω κάπου και αποφάσισα με περισσή ευκολία να ανήκω στη γενιά του ΄ΝΑΙ΄."

Ψηφίστε ρε. Αλλά ψηφίστε σαν Έλληνες. Όχι σαν φασίστες της δεξιάς ή της αριστεράς. Όχι σαν κομματόσκυλα. Όχι σα ραγιάδες. Όχι σαν γερμανοτσολιάδες. Όχι σαν ευρωλάγνοι. Όχι σαν τυφλοί. Ψηφίστε με το κεφάλι σας ψηλά. Ψηφίστε και τα μάτια, με το μυαλό και την καρδιά ανοιχτά. Με αυτιά καθαρά απο τα πιπιλίσματα αυτών που σας υποτιμούν συνέχεια, αυτών που προσπαθούν να σας μεταχειριστούν, αυτών που σας βλέπουν σαν άλλο ένα αριθμό που μεταφράζουν σε λεφτά στη δική τους τσέπη. Ψηφίστε σαν Έλληνες, ρε. Θυμάστε πως να το κάνετε;

Jokeanalysis 101

Θα επιχειρήσω, με απόλυτα λογική σκέψη, να απαντήσω σε μερικά δύσκολα ερωτήματα που ταλανίζουν πολλούς απο εμάς.

- Aφού τα λαγοπόδαρα φέρνουν τύχη γιατί οι λαγοί…καταλήγουν στιφάδο?

Η κατάληξη στιφάδο (για ένας μέρος του πληθυσμού των λαγών, όχι για όλους) ίσως και να είναι επιθυμητή. Αναλογιστείτε πως περνάει τη μέρα του ένας μέσος λαγός: φύση, μαμ, σεξ και κακά. Η κατάληξη στιφάδο σημαίνει πως πεθαίνουν στο ζενίθ της ευτυχίας τους, χωρίς να χρειαστεί να περάσουν γεράματα ή να πρέπει να συντηρήσουν τα 12546732 παιδιά τους.

- Ποιος είναι ο ανιψιός του Μπάρμπα Μπεν?

Ονομάζεται Κιθ Τζόουνς και είναι πολύ κωλοπαιδάκι. Πρόσφατα μάλιστα έμπλεξε και με ναρκωτικά και άσχημες παρέες. Φήμες αναφέρουν πως είναι φαν της Λέηντη Γκαγκά.

- Τα κινέζικα αρκουδάκια «ΠΑΝΤΑ» στα αγγλικά λέγονται «ΑLWAYS»?

Όχι. Ονομάζονται panda.

- Γιατί χρειάζονται πλύσιμο οι πετσέτες του ντους αφού όταν τις χρησιμοποιούμε είμαστε καθαροί?

Οι συνεχείς χρήσεις εμποτίζουν την πετσέτα με νερό, το οποίο όντας στάσιμο ανάμεσα στις ίνες της πετσέτας γίνεται εστία μικροβίων και δυσάρεστων οσμών.

- Αφού ο άνθρωπος προέρχεται από τον πίθηκο γιατί υπάρχουν ακόμη πίθηκοι?

Ο άνθρωπος δεν προέρχεται απο τον πίθηκο όπως τον ξέρουμε σήμερα, απλώς οι άνθρωποι και οι πίθηκοι έχουν ένα κοινό πρόγονο πολύ μακριά στο παρελθόν. Εσύ και ο τρίτος ξάδερφος σου ο Σταμάτης έχετε ένα κοινό προπάππου, αυτό όμως δε σε κάνει Σταμάτη, ούτε το Σταμάτη εσένα.

- Tι περιμένει να ακούσει η μακαρονάδα «PESTO»?

Τίποτα. Pesto είναι το όνομα μιας παγκοσμίου φήμης σάλτσας ζυμαρικών με προέλευση την βόρεια Ιταλία, με βάση σκόρδου, βασιλικού, ελαιόλαδου, παρμεζάνας και κουκουναρόσπορων.

- Πώς λέγεται η φέτα πριν κοπεί?

Φέτα.

- Οι γοργόνες κάνουν απολέπιση?

Όχι, καθότι δεν υπάρχουν. Ακόμα και αν υπήρχαν, όμως, τα ψάρια δεν χάνουν τα λέπια τους (όπως, πχ, τα φίδια αλλάζουν δέρμα).

- Τα ΑΤΜ γιορτάζουν της αναλήψεως?

Όχι. Τα ΑΤΜ είναι μηχανήματα, οπότε συμβολικά γιορτάζουν την ημέρα γέννησης του Ισαάκ Άσιμοβ, του εδραιωτή των κανόνων της ρομποτικής (2 Ιανουαρίου)

- Γιατί τις λέμε ατομικές βόμβες αφού σκοτώνουν πολλούς?

Η ονομασία "ατομική" δεν έχει να κάνει με τους ενδεδειγμένους παραλήπτες, αλλά με τη διαδικασία της ατομικής σχάσης (διάσπαση του ατόμου, δηλαδή) που συμβαίνει στην κεφαλή της βόμβας, με αποτέλεσμα τεράστια έκλυση ενέργειας και θερμότητας.

- Πώς λέγεται ένα αγριογούρουνο όταν είναι ήρεμο?

Ήρεμο αγριογούρουνο. Το "άγριο" μέρος του ονόματος δεν έχει να κάνει με την συναισθηματική του κατάσταση.

- Ο ΤΕΝ-ΤΕΝ δε θα έπρεπε να λέγεται TWENTY?

Ακόμα και αν υποθέσουμε πως το "Ten" είναι ολογράφως γραμμένος αριθμός, η παύλα θα σήμαινε μείον, όχι συν, οπότε θα ήταν Zero.

- Oι αναλφάβητοι ψωνίζουν στα άλφα-βήτα?

Γιατί όχι; Τα σούπερ μάρκετ δεν κάνουν διακρίσεις για να ψωνίσεις σε αυτά, τους αρκεί να μπορείς να πληρώσεις.

- Γιατί λέγονται πολύ-θρόνες αφού κάθεται μόνο ένας?

Ο πρώτος κατασκευαστής πολυθρόνας είχε προσληφθεί για να κατασκευάσει έναν φορητό θρόνο για ένα μικρό βασιλιά που θα πήγαινε τουρνέ στο βασίλειο του. Όταν τη δοκίμασε ο βασιλιάς και είδε πόσο βολική ήταν, αναφώνησε "Καλά ε, είναι και πολύ θρόνος!". Απο εκεί και το όνομα.

- Aν διασταυρωθεί μια αλογόμυγα και μια χρυσόμυγα θα προκύψει ένα χρυσό άλογο?

Όχι, θα προκύψει ένα ασταθές γονιδιακό αμάλγαμα των δύο εντόμων, το πρώτο και μοναδικό του είδους του, χωρίς δυνατότητα αναπαραγωγής ή θέση στο εδραιωμένο οικοσύστημα. Αργότερα θα καταλήξει αλκοολικό και στο τέλος θα αυτοκτονήσει. 

- Η απαγόρευση του καπνίσματος σε χώρους εργασίας ισχύει και στις καπνοβιομηχανίες;

Φυσικά.

- Είναι λογικό οι επιγραφές «Ξεπούλημα λόγω διάλυσης» να δείχνουν τόσο ενθουσιώδεις;

Ναι. Ελάχιστοι θα έμπαιναν σε κατάστημα που ο ιδιοκτήτης διαφήμιζε τις πραγματικές συνθήκες και ψυχολογία που οδήγησαν στη διάλυση. Κοιτάμε τις προσφορές, αλλά όχι και να ψυχοπλακωθούμε.

- Τι γεύση έχουν τα λυσσακά;

Πολύ, πολύ αλμυρή. Εξ ου και η έκφραση "λύσσαξα στη δίψα".

- Πως λύνει το πρόβλημα με τα οδοντικά σύμφωνα όποιος μιλάει έξω από τα δόντια;

Κανείς δεν μιλάει κυριολεκτικά έξω απο τα δόντια. Τα δόντια μας είναι απαραίτητα για ορισμένους φθόγγους.

- Σε τι τεστ επιδεξιότητας υποβάλλεται ο κώλος ώστε να αποκτήσει τελικά δικαίωμα στο μεταξωτό βρακί;

Ένας κώλος που δεν μπορεί να χωρέσει σε ένα μεταξωτό βρακί χωρίς να το τεντώσει και να το καταστρέψει θεωρείται αδέξιος.

- Θα είχε διαφορά αν αντί να τραβάει κανείς ένα ζόρι, το έσπρωχνε;

Μεγάλη. Το ζόρι δεν έχει ασφαλείς ή βολικές λαβές για να το τραβήξει κάποιος, ενώ το πίσω του μέρος είναι σχετικά βολικό για σπρώξιμο. Δες το κι αλλιώς: αν σε αφήσει το αυτοκίνητο στη μέση του δρόμου, το σπρώχνεις, δεν το τραβάς.

- Όταν κάποιος με μανία καταδιώξεως, καταδιώκεται πραγματικά, λέμε ότι θεραπεύτηκε;

Όχι. Το ένα δεν έχει να κάνει με το άλλο.

- Οι τακτικές αναγνώστριες του περιοδικού Γάμου, θεωρούνται νυμφομανείς;

Καμία σχέση. Νυμφομανία είναι η ψυχολογική ανάγκη για συνεχή σεξουαλική ικανοποίηση. Άλλο νύμφη, άλλο νύφη, και άλλο προνύμφη.

- Γιατί τα ντουλάπια στα αστυνομικά τμήματα έχουν κλειδαριές;

Γιατί οι αστυνομικοί ξέρουν καλύτερα απο τον καθένα πόσο άξιοι εμπιστοσύνης είναι.

- Υπάρχει επιστημονική εξήγηση γιατί το παρδαλό κατσίκι έχει μεγαλύτερη αίσθηση του χιούμορ από τα υπόλοιπα μονόχρωμα;
Ακόμα καμία. Έρευνες έχουν προτείνει πως το παρδαλό κατσίκι όμως έχει καλλιτεχνική ιδιοσυγκρασία. Σε αντίθεση με το τι λέει η παροιμία, παρδαλά κατσίκια στο φυσικό τους περιβάλλον έχουν παρατηρηθεί όταν είναι μόνα τους να γράφουν ποίηση, να ζωγραφίζουν μεταμοντέρνους πίνακες και να ακούν Tokyo Hotel.

- Που χάνονται όλες οι λέξεις όταν πατάω delete;

Στην πέμπτη διάσταση.

- Με ποια ακριβώς επιχειρήματα έπεισε ο Νώε τα ψάρια να αφήσουν το νερό και να μπουν στην κιβωτό;

Αν πραγματικά πιστεύεις πως κάποιος έβαλε όλα τα είδη ζώων του πλανήτη σε ένα αναλογικά μικρό ξύλινο πλοίο για να τα σώσει απο κάποιον κατακλυσμό, έχεις θέματα. Αν πάλι, θεωρείς πως αυτός ο κάποιος βρήκε και χώρο να αποθηκεύσει σε αυτό το πλοίο υδρόβια πλάσματα, είσαι απλά ηλίθιος.

- Γιατί όταν οι τράπεζες στέλνουν «τελευταία ειδοποίηση» για μια δόση, στη συνέχεια αθετούν την υπόσχεσή τους και ξανα-ασχολούνται μαζί μας;

Προειδοποιείς, και αν δεν αλλάξει κάτι, δρας. Το ίδιο κάνουν και οι τράπεζες, αν και ίσως με λιγότερο τακτ.

- Τι βίσμα έχει τελικά αυτός ο ουδείς και όλοι τον θεωρούν αναντικατάστατο;

Γιός του αφεντικού.

- Στην Αφρική πως ονομάζεται το αράπικο φιστίκι;

Φιστίκι. Ρατσιστή.

- Πόσο περήφανος για το σώβρακό του είναι ο Σούπερμαν ώστε να το φοράει πάνω από το παντελόνι;

Δεν είναι σώβρακο. Τα κολάν είναι κολλητά. Αν δε φορούσε αυτό απο πάνω θα έβλεπες να διαγράφεται το πέος, και επειδή ο Shuster και Siegel (οι δημιουργοί του Superman) δεν μπορούσαν να φανταστούν πως θα ήταν οπτικά το πέος ενός εξωγήινου υπεράνθρωπου απο τον πλανήτη Κρύπτον, βρήκαν αυτή τη λύση.

- Αυτοί που αποφασίζουν να ακούσουν την καρδιά τους, τι οδηγίες παίρνουν ακριβώς εκτός από το τοκ-τοκ;

Καταρχάς, Πινόκιο, οι κανονικές καρδιές κάνουν "μπου-μπουπ", όχι "τοκ-τοκ". Όπως και να έχει, εννοούμε πως δεν θα λειτουργήσεις με γνώμονα την λογική, αλλά την επιθυμία (η οποία για κάποιο λόγο έχει συσχετιστεί με ένα μυ που το μόνο που κάνει είναι να αντλεί και να στέλνει αίμα στο σώμα).

- Η λέξη «αμφιλοχίας» κρύβει κάποιο σεξουαλικό υπονοούμενο;

Όλα κρύβουν σεξουαλικό υπονούμενο αν τα κοιτάξεις με τη σωστή προδιάθεση. Μωρό μου.

- Τι χρησιμεύει η τρύπα στα ντονατς;

Για να βάζεις το δάχτυλο σου και να τα πιάνεις πιο εύκολα για να μη λερώνεσαι. Επίσης, για την πιο εύκολη μεταφορά τους (σκέψου, πχ, πως λειτουργούν οι μεγάλες κυλινδρικές θήκες των άγραφων CD)

- Που ακριβώς είδε το «άλογο» ή τον «κάμπο» αυτός που αποφάσισε να δώσει όνομα στον «ιππόκαμπό»;

Ίππος=άλογο. Κάμπος=θαλάσσιο πλάσμα/τέρας. Το κεφάλι του ιππόκαμπου θυμίζει πάρα πολύ το κεφάλι αλόγου. Το υπόλοιπο μισό δε νομίζω πως πρέπει να το εξηγήσω.

- Αυτός που έγραψε το στίχο «Σαν την παπαρούνα μοιάζεις, χίλια χρώματα αλλάζεις», τι ακριβώς είχε πάρει;

Κατα πάσα πιθανότητα όπιο ή κάποιο οπιούχο σκεύμασμα.

- Αυτός που βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα στο «γκρεμό» και στο «ρέμα», έφτασε εκεί κολυμπώντας ή σκαρφαλώνοντας;
Με αλεξίπτωτο, προφανώς.

- Aυτός που γράφει το «ακόμα πιο νόστιμο» στις συσκευασίες των γατοτροφών, πώς είναι τόσο σίγουρος;
Οι γάτες άρχισαν να το τρώνε αντί να του επιτίθονται.

- Τι μέσο χρησιμοποιεί ένα βουνο για να πάει στον Μωάμεθ;

Ολόκληρο συνεργείο με μπουλντόζες, caterpillars και χιλιάδες εργάτες. Δεν λέει πουθενά στην παροιμία πως το βουνό πήγε στο Μωάμεθ γρήγορα, ούτε εύκολα.

- Αντί να φεύγουμε «σιγά-σιγά» δε θα μπορούσαμε να μείνουμε λίγο ακόμα και μετά να φύγουμε «γρήγορα-γρήγορα»;

Το "σιγά-σιγά" σημαίνει πως αφιερώνεις την υπόλοιπη ώρα που σου μένει εκεί σε αποχαιρετισμό και μόλις ολοκληρωθεί φεύγεις. Αν θες να είσαι κάφρος, be my guest.

- Ποιός ήταν ο αντικειμενικός σκοπός αυτού του Αλέξη όταν κρυβόταν πίσω από τις λέξεις;

Το μπανιστήρι.

- Αυτό το «διαφανές-περιτύλιγμα-με-τις-φουσκάλες-που-κάνουν-τσούκου-τσούκου-και-κάθονται-όλοι-και-τις-σπάνε-σαν-υπνωτισμένοι», ξέρει κανένας πως λέγεται με μία λέξη;

Bubblewrap.

- Tι κάνουν όλη αυτή την καφεινή που περισεύει όταν μετατρέπουν τον κανονικό καφέ σε ντεκαφεινέ;
Η καφεϊνη δεν είναι κάποια βασική ουσία, όπως πχ το υδρογόνο. Είναι μια χημική ένωση που μπορεί να δομηθεί και να αποδομηθεί κατά βούληση. Πως νόμιζες βρίσκεται όλη η καφεϊνη που μπαίνει στην Coca Cola και στα ενεργειακά ποτά; Περίσσευμα απο decaf?

- Αφού λένε πως το κολύμπι κάνει καλό πως εξηγούν τις φάλαινες;

Οι φάλαινες είναι θερμόαιμα κητοειδή θηλαστικά. Το παχύ στρώμα λίπους τους δεν έχει να κάνει με την καλή τους φυσική κατάσταση ή όχι, αλλά ώστε να μπορούν να αντέξουν τις χαμηλές θερμοκρασίες του ωκεανού, ειδικά σε μεγαλύτερα βάθη ή το χειμώνα. Και η αρκούδα έχει στρώμα λίπους, δοκίμασε να την πεις χοντρή αν σε παίρνει.

- Αυτοί που κάνουν το μάγκα έχουν δοκιμάσει ποτέ να κολλήσουν μπρίκια;

Η κόλληση μπρικιών δεν έχει κάποια επιπλέον δυσκολία απο τη στάνταρ συγκόλληση μετάλλων. Το να είσαι μάγκας δεν έχει να κάνει με τις γνώσεις σου περι οξυγονοκόλλησης, ούτε και το ανάποδο.

- Υπάρχει λογική απάντηση στην ερώτηση «Γύρισες»;
Ναι, αλλά δε σου τη λέω.

- Οι επιγραφές που λένε πως «επιτρέπουν την είσοδο μόνο σε σκυλιά που οδηγούν τυφλούς», περιμένουν να διαβαστούν από τα σκυλιά ή από τους τυφλούς;
Απο τους υπόλοιπους, για να μη βάζουν τα σκυλιά τους μέσα. Δεν έχει νόημα να το διαβάσει κάποιος μόνο και μόνο για να εξαιρεθεί αυτόματα.

- Πόσα χρόνια διαρκει ένα «ζαμάνι»;

2,3333333 (28 μήνες).

- Γιατί για να τερματίσουμε τη λειτουργία του pc πατάμε "Έναρξη";

Φιλοσοφικά, γιατί για να τελειώσει κάτι πρέπει πρώτα να αρχίσει. 
Κυριολεκτικά, πατάμε "Έναρξη" ή "Start" για να αποκτήσουμε πρόσβαση σε μια πληθώρα λειτουργιών: μια απο αυτές είναι και ο ασφαλής τερματισμός του λειτουργικού συστήματος και του υπολογιστή. 
Εναλλακτικά, μπορούμε απλώς να πατήσουμε (μια φορά μόνο και μόνο στιγμιαία) το κουμπί που ανοίγει το pc ή laptop μας: συνήθως, και ιδιαίτερα στα νέα μοντέλα, αυτό ξεκινά το ασφαλές shutdown.
Ακόμα πιο εναλλακτικά: Δεν πατάμε ούτε "Start" ούτε "Έναρξη" σε υπολογιστές που δεν τρέχουν Windows.

- Τι ακριβώς είναι τα «compliments» που περιέχουν τα σαπούνια τα σαμπουάν και τα αφρόλουτρα στα ξενοδοχεία και γιατί δε μπορώ να βρω τέτοια στα super markets ?

Δεν περιέχουν κάτι, απλώς είναι δωρεάν για την παραμονή σου στο ξενοδοχεία. Μάθε αγγλικά.

- Στην ερώτηση "θέλετε να γίνετε δωρητής οργάνων;" η απάντηση "πάρτε τα αρχίδια μου", θεωρείται θετική ή αρνητική?

Θετική, γι αυτό πρόσεχε.

"Η αγάπη είναι η μόνη λογική και ικανοποιητική απάντηση στο ερώτημα της ανθρώπινης ύπαρξης" - Έριχ Φρομ

Βάλια, σ'αγαπώ. Δεν βρίσκω άλλες λέξεις να το πω, και αυτό είναι το πιο κοντινό που μου έρχεται απο το να βγω στην ταράτσα και να αρχίσω να το φωνάζω για να το ακούσει όλος ο κόσμος. Χωρίς άλλες λέξεις. Δεν χρειάζονται λέξεις. Πράξεις μόνο.

"Η τέχνη αποκαλύπτει αυτό που η πραγματικότητα αποκρύπτει" - Τζέσαμιν Γουέστ

Πριν απο λίγες μέρες είχαμε την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου. Είδα διάφορες ανούσιες και βαρύδγουπες ατάκες στα feeds μου ανάμεσα στα άλλα, και απο εκείνες πιάστηκα και ξεκίνησα να γράφω (για πρώτη φορά εδώ και καιρό) ένα ποστ σε αυτό εδώ το μπλογκ το οποίο, για δικούς μου χι ψι λόγους αποφάσισα να μην ανεβάσω. Έπεσε μόλις στα μάτια μου όμως μια ευχή που είδα γραμμένη εκείνες τις μέρες και δεν μπορώ να συγκρατηθώ και να μην σχολιάσω.

"Μακάρι να μην είναι κανένας ηθοποιός άνεργος"

Ναι. Αλλά και όχι. Μακάρι να μην είναι, όντως, κανένας ηθοποιός άνεργος. Προσοχή, όμως: ηθοποιός. Bold, italic και υπογραμμισμένο για τριπλή έμφαση. Και ηθοποιό δε σε κάνει ούτε να έχεις τελειώσει μια δραματική σχολή (μου έρχονται πάμπολλα ονόματα παιδιών που έχουν τελειώσει δραματική σχολή εδώ κι εκεί και όμως δεν εργάστηκαν, απο επιλογή τους ή όχι, ποτέ σαν ηθοποιοί), ούτε το να έχεις παίξει σε μια παράσταση -θα το πω- της κακιάς ώρας, ούτε το να έχεις παίξει σε ένα σήριαλ και να νομίζεις πως κρατάς το σύμπαν απο τους όρχεις επειδή γράφεις καλά στο φακό και σε αναγνώρισαν τέσσερις πέντε φορές στο δρόμο. Και το μπέρκερ απο τις διαφημίσεις των McDonalds γράφει καλά στο φακό και το αναγνωρίζεις μόλις το δεις/μυρίσεις/φας, και είναι, συν τοις άλλοις, πολύ πιο πιστευτό και άμεσο απο εσένα. Το κάνει αυτό ηθοποιό;

Όχι. Ηθοποιό σε κάνει ο τρόπος που προσεγγίζεις αυτό που κάνεις. Ο τρόπος που δουλεύεις. Όχι το (όποιο) φυσικό ταλέντο. Όχι ο αριθμός των δουλειών σου. Όχι οι γνωριμίες σου. Η προσέγγιση σου σε κάθε ρόλο, όσο μικρός κι αν είναι αυτός. Ο σεβασμός σου στο χώρο που βουτάς τα πόδια σου, στους συνάδελφους σου και στον εαυτό σου. Σίγουρα το ταλέντο είναι μια καλή αρχή. Αλλά σαν ηθοποιός δεν θέλεις ταλέντο, θέλεις ικανότητες. Και αυτές, αν δεν δουλέψεις με σεβασμό και ταπεινότητα, δεν θα τις αποκτήσεις.

Όταν δηλώνεις ηθοποιός κάνοντας ένα κακό πέρασμα σε μια σειρά, όταν συμμετέχεις σε μια παράσταση χωρίς να προσπαθείς να μάθεις ότι μπορείς απο αυτή την εμπειρία, όταν υποτιμάς ένα μικρό ρόλο και δεν δίνεις το 100% επειδή θεωρείς πως δεν είναι τίποτα το σημαντικό, όταν σε νοιάζει πιο πολύ το πως και πόσο φαίνεσαι παρά το πως και τι κάνεις, όταν έχεις IQ γλυκοπατάτας, όταν δεν συνειδητοποιείς που βρίσκεσαι και τα περνάς όλα στο ντούκου, όταν δηλώνεις ποιότητα αλλά δεν θα καταλάβαινες την ποιότητα αν σου έκανε lapdance, όταν για σένα είναι μια δεύτερη απασχόληση για κανένα έξτρα φράγκο και αν σταματήσει δε σε μέλει γιατί έχεις κάτι άλλο, όταν νομίζεις πως είσαι θεός και αρνείσαι να αναλογιστείς πως δεν είσαι, όταν προσπαθείς να δικτυωθείς και να φανείς στέλνοντας παντού φωτογραφίες σου πριν ακόμα τελειώσεις μια δραματική σχολή, έστω (και δεν μιλάω για άτομα που ετοιμάζονται να τελειώσουν σε λίγους μήνες), δεν είσαι ηθοποιός. Είσαι "ηθοποιός" και χαλάς την πιάτσα.

Υπάρχουν άνεργοι ηθοποιοί. Και θα υπάρχουν όσο συνεχίζουν και πέφτουν τα πρότυπα. Όσο η προσέγγιση του εκάστοτε σκηνοθέτη, μοντέλου, κομπάρσου, παραγωγού δεν έχει σεβασμό σε αυτό που κάνει και για αυτόν που το κάνει, θα υπάρχουν άνεργοι ηθοποιοί. Και όσο το -απαίδευτο- κοινό συνεχίζει να ενθαρρύνει τις μαλακίες που υποτιμούν τη νοημοσύνη του, θα υπάρχουν άνεργοι ηθοποιοί. Οπότε, αντιστρέφω την ευχή. Μακάρι να υπάρχουν άνεργοι "ηθοποιοί"!

Υ.Γ: Δεν είμαι ούτε άνεργος, ούτε πειραγμένος επειδή δεν έχω δουλειά λόγω κάποιου άλλου, ούτε κάνω κρεμαστάρια όσα δε φτάνω. Μάτια έχω και -δυστυχώς- βλέπω. Και ούτε θεωρώ τον εαυτό μου υπεράνω αυτών που έγραψα, ούτε θεωρώ πως είμαι τέλειος. Έχω επίγνωση των αδυναμιών μου, δυστυχώς όμως, δεν έχουν όλοι.

"Ο ερωτευμένος είναι ένας μονοθεϊστής που ενώ γνωρίζει πως υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που πιστεύουν σε άλλους θεούς, ο ίδιος δεν μπορεί καν να διανοηθεί την ύπαρξη άλλων θεών" - Θίοντορ Ρέικ

Χωρίς σχόλιο. Τι σχόλιο μπορεί, άλλωστε, να χωρέσει όλα όσα θέλω να πω;

"Όταν ζητάμε συμβουλές, στην πραγματικότητα θέλουμε συνεργό" - Σαρλς Βαρλέ Ντε Λα Γκρανζ

Επικίνδυνο πράγμα να δίνεις συμβουλές. Επικίνδυνο να τις ζητάς. Ακόμα πιο επικίνδυνο να τις ζητάς και να μην τις ακούς. Κινδυνεύεις να χάσεις πολλά περισσότερα απο λίγη ηρεμία ή μια καλή απόφαση.

Και εξηγούμαι με δεύτερο ρητό, απο το Σόλωνα αυτή τη φορά: "Όταν δίνεις συμβουλές να έχεις στόχο να βοηθήσεις το φίλο σου, όχι να τον ευχαριστήσεις". Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ της σκληρής συμβουλής που σκοπό έχει να βοηθήσει και αυτής που θέλουμε να ακούσουμε επειδή χαιδεύει τα αυτιά μας. Η διαφορά; Αυτός που δίνει το πρώτο είδος, νοιάζεται. Ο δεύτερος; Μας λέει αυτό που θέλουμε να ακούσουμε, όσο λάθος κι αν είναι. Η διαφορά; Ο πρώτος νοιάζεται αν θα ακολουθήσουμε τη συμβουλή του γιατί θέλει το καλό μας. Τον δεύτερο λίγο τον νοιάζει, γιατί, στην τελική, χέστηκε. Δεν σκοπεύει να είναι εκεί να μαζέψει τα κομμάτια σε μια εβδομάδα, ένα μήνα, ένα χρόνο, μια δεκαετία.

Η διαφορά; Ο πρώτος μπορεί να εκδιωχθεί απο τη συμπεριφορά μας. Ίσως και για πάντα. Ο δεύτερος; Θα έχει ήδη φύγει απο μόνος του.

"Αυτός που δεν καταλαβαίνει τη σιωπή σου δεν πρόκειται να καταλάβει ούτε και τις σκέψεις σου" - Έλμπερτ Χάμπαρντ

Έχω τόσα να σου πω, αλλά δεν έχω τις λέξεις. Και επιλέγω τη σιωπή, κι ας μην την καταννοήσεις ποτέ.

"Μην μπερδέψεις ποτέ το προσωπικό σου συμφέρον με την ηθική. Μην ταυτοποιήσεις ποτέ τους εχθρoύς των προνομίων σου με τους εχθρούς του σωστού" - Μαξ Λέρνερ

Πιστεύουμε πως το άδικο δεν είναι άδικο όταν το κάνουν καλά παιδιά σας εμάς. Πως απο καπρίτσιο, ζήλεια, ψώνιο ή ακόμα και απο πόνο, δικαιολογημένο ή αυθυποβαλλόμενο, δικαιολογούμαστε να πούμε ή να πράξουμε πράγματα που σε άλλους τα θεωρούμε κατάπτυστα. Πράγματα που καταδικάσαμε. Πράγματα που θα καταδικάσουμε και στο μέλλον. Αλλά επειδή εμείς είμαστε "καλά παιδιά", τα κάνουμε, και χεστήκαμε για το πως επηρεάζουν αυτά τα πράγματα ανθρώπους που μας είχαν κοντά τους.

Δεν είναι έτσι όμως. Το σωστό είναι σωστό και το λάθος λάθος, άσχετα πως μας επηρεάζει εμάς σε προσωπικό επίπεδο. Άσχετα αν μας συμφέρει ή όχι. Άσχετα απο το πόσο εύκολο είναι να δαιμονοποιήσουμε όλους τους άλλους αντί να κοιτάξουμε -επιτέλους!- μέσα μας και να κάνουμε κριτική και στους εαυτούς μας και όχι μόνο στους άλλους. Γιατί; Ίσως γιατι φοβόμαστε τι θα βρούμε αν κοιτάξουμε και προς τα μέσα, έτσι, για αλλαγή. Ίσως επειδή φοβόμαστε να παραδεχτούμε πως τα λόγια μας, αυτά που λέγαμε τόσο καιρό, δε συμβάδισαν με τις πράξεις μας όταν το μαχαίρι έφτασε στο κόκκαλο. Ίσως επειδή δεν τολμάμε να παραδεχτούμε πως δεν είχαμε το θάρρος της γνώμης μας, και όταν έφτασε εκείνη η ρημάδα ώρα μηδέν, η "ηθική" μας, το σωστό, οι αμπελοφιλοσοφίες μας και οι πολυαγαπημένες μας θεωρίες εξφενδονίστηκαν απο το παράθυρο για χάρη ενός εντελώς προσωπικού "μίσους", για χάρη του εγωισμού μας. Ίσως γιατί ξέρουμε πως θα το κρίναμε αυστηρά σε κάποιον άλλο, και δεν θέλουμε καν να αναλογιστούμε πως όταν ήταν η σειρά μας κάναμε την πάπια.

Και έτσι διώχνουμε κλωτσηδόν όλους εκείνους που θα μας θυμίσουν, θέλοντας και μη, πως άλλα λέγαμε και άλλα κάναμε. Όλους εκείνους που θα μας θυμίζουν και με την όψη τους μόνο πως προτιμήσαμε το συμφέρον μας και τον εγωισμό μας απο την κοσμοθεωρία που αναμασούσαμε για τόσο καιρό. Τους αντικαθιστούμε με αυτούς που θα μας χαιδέψουν τα αυτιά όσο έχουν να κερδίσουν κάτι απο αυτό. Γιατί, θα μου πεις. Δεν το ξέρουμε πως είναι αριβίστες; Δεν το είδαμε ιδίοις όμμασι; Πιθανόν να βαυκαλιζόμαστε. Γιατί είναι πιο εύκολο να μην ακούσεις τη συνείδηση σου όταν σου χαιδεύουν τα αυτιά. Δεν θα κρατήσει για πάντα όμως. Και όταν δεν θα έχουν να κερδίσουν κάτι απο μας, θα μας χτυπήσουν και εμάς όπως έκαναν και με άλλους. Και τότε, μόνο τότε, θα συνειδητοποιήσουμε πόσο πολύτιμοι είναι στη ζωή άνθρωποι που θα μας πουν:

"Το σωστό δεν παύει να είναι σωστό. Ειδικά όταν δε μας συμφέρει."

“Ένα πράγμα που γουστάρω στη jazz, μικρέ, είναι πως δεν έχω ιδέα τι ακολουθεί μετά. Εσύ έχεις;” ― Μπιξ Μπέιντερμπεκε

Όχι, για να μη σου μπουν ιδέες, δεν έχει να κάνει με εσένα, αν και τον κόβω και τον πετάω στη φωτιά πως η βεβαιότητα σου πως αφορά εσένα άγγιξε 100%. "Αυτό το τραγούδι δεν είναι για σένα" που είπαν και τα Διάφανα Κρίνα.

Ούτε και με εσένα έχει να κάνει, διαφορετικέ άνθρωπε. Ελπίζω να περνάς καλά.

Έχει να κάνει με άλλα πράγματα. Έχει να κάνει με απλά ερωτήματα. Έχει να κάνει με δύσκολα ερωτήματα. Κάποια απο αυτά είναι και τα δύο.

Λένε πως κάπου στην ηλικία μου, μπορεί και πιο πριν, γίνεσαι αυτός που θα είσαι το υπόλοιπο της ζωής σου. Και εδώ είναι η πιο δύσκολη ερώτηση απο όλες: έγινα;

Σίγουρα δεν είμαι παιδί πια.

Σίγουρα δε νιώθω ενήλικας ακόμα.

Δεν ξέρω. Ξέρω πως όσο μεγαλώνω χάνω την υπομονή μου για μαλακίες, που κάποτε είχα υπομονή για μαλακίες με το τσουβάλι. Με μαθαίνω καλύτερα σε κάποια πράγματα, και όμως, ευτυχώς και δυστυχώς, δεν παύω να με εκπλήσσω μερικές φορές. Και με τον καλό τρόπο, και τον κακό. Μαθαίνω να εκτιμώ καλύτερα κάποια πράγματα, και μερικές φορές διαπιστώνω, με μια σχεδόν μπρεχτική αποστασιοποίηση, πόσο ψυχρός και σκληρός μπορώ να γίνω όταν νιώσω πως κάποιος με περνάει για μαλάκα. Με ξαφνιάζει ευχάριστα πως, παρόλα αυτά, δεν έχω γίνει ο εκδικητικός μαλάκας της γειτονιάς. Επ' ευκαιρία, κάποιοι απο εσάς τους γνωστούς μου που έχετε χεσμένη τη φωλιά σας...ξέρω πολύ περισσότερα απο όσα νομίζετε. Επιλέγω να μην μιλήσω.  Ξέρετε ποιοί είστε.

Διαπιστώνω, με μια μελαγχολία που αγγίζει σενάριο του Κάουφμαν, πως κάπου στην πορεία εκείνο το ρομαντικό πλάσμα που ζούσε μέσα μου πέθανε. Ή έστω, πως είναι στα τελευταία του. Βλέπω πως απο τη μια προσπαθώ με νύχια και με δόντια να το κρατήσω ζωντανό, και απο την άλλη, νιώθω πως είναι ήδη νεκρό. Αρνούμαι να το θάψω. Σιχαίνομαι που πέθανε. Φοβάμαι χωρίς αυτό. Φοβάμαι πως θα γίνω, σιγά σιγά, με μαθηματική ακρίβεια, κωλόπαιδο του κερατά.

Έπαψα να ελπίζω πως θα βρω αυτό που έψαχνα όλη μου τη ζωή, και όμως, με μια εγωιστική ξεροκεφαλιά, δεν μπορώ να κάνω το βήμα προς την αντίπερα όχθη του "απλώς περνάω καλά και ότι κάτσει". Δε μπορώ ρε φίλε, δε βγαίνω, πως το λένε; Σχεδόν τριάντα χρονών γαϊδούρι. Ο καιρός που μπορούσα να το κάνω αυτό πέρασε, και δε δικαιούμαι να επικαλεστώ κρίση μέσης ηλικίας για τουλάχιστον άλλα δέκα χρόνια.

Τι σκατά είμαι; Ένας μετέφηβος κβαντικά κλειδωμένος σε ένα μεταιχμιακό στάδιο; Ένα ώριμο πιτσιρίκι; Ή ένας ανώριμος άντρας; Ή μήπως απλώς πρέπει να κόψω τον πολύ καφέ και τα τσιγάρα και να πάω, επιτέλους, για ύπνο;

Εδώ που τα λέμε, όμως, δε νιώθουμε όλοι πάνω κάτω έτσι μερικές φορές;

"Να απολαμβάνεις όσα θέλεις, να υπομένεις όσα πρέπει" - Γιόχαν Γόλφγκανγκ Φον Γκαίτε

Κάτι το οποίο γίνεται όλο και πιο δύσκολο, πίστεψε με. Και ξέρεις και κάτι; Ε λοιπόν, όχι. Αρνούμαι. Αρνούμαι να κάνω το πολιτισμένο, πεφωτισμένο ον και να μην αντιδράσω. Γιατί, πραγματικά, είσαι το κάτι άλλο...

Δεν είμαι σίγουρος με τι τρόπο το εννοώ. Αν είναι καλό ή κακό, θετικό ή αρνητικό, προσβολή ή κομπλιμάν. Μαζί σου απλά δεν ξέρω πια. Ίσως γι' αυτό και να χαλιέμαι τόσο. Επειδή πάντα μου άρεσε να προσπαθώ να ξέρω τι γίνεται μέσα μου, που βαδίζω, αν συμπαθώ ή αντιπαθώ κάποιον, και μου το 'χεις καταρρεύσει το σύστημα. Αν ήμουν το Μέητριξ, έγινες ο Νήο, αν ήμουν Ντεθ Σταρ έγινες τορπίλη φωτονίων και αν ήμουν πρόθυμος να γίνω για άλλη μια φορά Τόκυο, για άλλη μια φορά θα γινόσουν Γκοτζίλα.

Φταίω, δεν το αρνούμαι. Είχες πιο πολλές ευκαιρίες απο οποιονδήποτε άλλο στη ζωή μου. Γιατί στις έδωσα, θα μου πεις...δίκιο έχεις. Δεν έπρεπε. Αλλά έχεις αυτό το πράγμα που μπορείς και καταπιέζεις το νου και τη λογική του άλλου, μπορεί εσκεμμένα, μπορεί άθελα σου. Το μόνο που μένει είναι το συναίσθημα το οποίο θέλει, πάντα, δεν πα να σε 'χει βάλει στη black list ο ίδιος ο θεός, να σου δώσει ακόμα μια ευκαιρία. Αλλά νομίζω και αυτό ακόμα έχει όρια. Και συ...τι να πω. Ακόμα και τώρα, αν στα πω, δε θα δεχτείς καν να αναλογιστείς το ενδεχόμενο να μην συμπεριφέρθηκες σωστά.

Μη με αποκαλείς φίλο σου. Όχι αν δεν το εννοείς. Δεν θα συμβιβαστώ άλλο με αυτό το ψίχουλο.

Ποιό CERN και μαλακίες...

ΝΑΙ, ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ! Μόλις συνειδητοποίησα πως το internet δεν δημιουργήθηκε, όπως πιστεύεται ευρέως, απο τον Tim Berners Lee. Δημιουρήθηκε (δεν είναι τυπογραφικό) απο το Ελλάντα, απλώς δεν είχαμε την τεχνολογία να το διαδώσουμε στον κόσμο. Είπαμε πως θα την δημιουργούσαμε την τεχνολογία σε κάποια φάση, αλλά κλασσικά το αφήσαμε για την τελευταία στιγμή και μας πρόλαβε άλλος. Και κάπου εδώ να εξηγήσω το σκεπτικό μου.

Η παρούσα μορφή του internet και η Ελλάδα των τελευταίων, ας πούμε πενήντα χρόνων παρουσιάζουν τρομακτικές ομοιότητες.

α) Είσαι ο'τι δηλώσεις. Νομίζω δεν χρειάζεται εξηγήσεις. Ο Μητσάρας απο την κάτω Αυγοσαλατιώτισσα που δήλωνε κριτικός τέχνης έχοντας διαβάσει εκτενώς "μικιμάου" και Μπλεκ δεν διαφέρει απο τον art_critic86 που θάβει τον Πικάσσο επειδή τον θεωρεί ακαταλαβίστικο και η ενασχόληση του στο θέμα φτάνει το πολύ μέχρι το να κάνει ένα μάθημα "τέχνης" στο γυμνάσιο, όπως και δε διαφέρει η Κούλα απο τα Ανωκάτω Πετράλωνα που λέει πως η Βανδή αντιγράφει τη Βίσση με την Amanda Bieber που λέει...ο'τι λέει, τέλος πάντων.

β) Η γνώμη σου είναι η μοναδική γνώμη που μετράει. Όπως κάθε Ελληνάρας που αναπτύσσει την κοσμοθεωρία του και την κοινωνικοπολιτικοοικονομικές του απόψεις, έτσι και ο μέσος χρήστης των fora ή άλλων social media. Αν τύχει να μπεις σε ταξί που το οδηγεί ακροδεξιός ταρίφας ξέρεις ήδη τι εννοώ. Τι πάει να πει "επιχείρημα", κύριος; Για σε παρακαλώ πολύ! Αυτή είναι η γνώμη μου και αν δε σου αρέσει είσαι μαλάκας! Φάε τώρα προσβολές και χλεύη που τόλμησες να έχεις γνώμη διαφορετική απο τη δική μου, σάπιε, ε σάπιε.

γ) Το βρισίδι είναι το default setting. Ο Ελληνάρας έχει τη χριστοπαναγία σαν την καλημέρα. Γλώσσα η οποία θεωρείται κοινωνικό faux-pas στην Ελλάδα πολλές φορές περνάει όχι απλώς ασχολίαστη, μα απαρατήρητη. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στο σημερινό internet. Αν δε με πιστεύετε, πηγαίνετε δείτε τα μέσα σχόλια των videos στο youtube.

δ) Ο δικοπαδισμός (και πάλι, όχι, δεν είναι τυπογραφικό). Όπως ο Bieber, τα viral videos και η κάθε μαλακία που πλήττει το ανθρώπινο γένος megabyte με megabyte, γουστάρουμε να διχαζόμαστε και να φανατιζόμαστε. Ο Γιωργάκης έχει λεφτά, ο Κωστάκης είναι το χειρότερο πράγμα μετά απο τον καρκίνο των μαλλιών, ο Bieber είναι ταλαντούχος, οι One Direction είναι για ΓΤΠΚ... Γενικώς, γουστάρουμε να βρίσκουμε άτομα που μισούν το ίδιο πράγμα με μας (ή μισούμε ο'τι μισεί και η μάζα που μας τραβάει/συμφέρει πιο πολύ) και να δημιουργούμε αλλοπρόσαλλες και εγκεφαλικά νεκρές τζιχάντ.

ε) Οτιδήποτε πεις (και το εννοώ, οτιδήποτε) θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου ώστε να αποδειχθεί πως είσαι γκέι. Αυτό είναι αρκετά αυταπόδεικτο ώστε να μη χρήζει εξήγησης.