"Κάθε σώμα βυθισμένο σε ρευστό δέχεται άνωση ίση με το βάρος του ρευστού που εκτοπίζει" - Αρχή του Αρχιμήδη

Και τι ξέρεις εσύ για μοναξιά, μου λες;

Μιλάς λες και ζεις καθημερινά μέσα στο σκοτάδι της, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν είσαι παρά ένας περαστικός. Δεν είσαι μοναχικός όταν δεν μπορείς να αποφασίσεις με ποια παρέα θα βγεις απόψε, ή επειδή δεν έχεις όρεξη να δεις κάποιον απόψε. Δεν πάει έτσι, φιλαράκο. Μη μιλάς για μοναξιά εσύ, όταν όποιον προσπάθησε να σε πλησιάσει τον κράτησες σε μια απόσταση βολική για να μπορείς πάντα να έχεις την επιλογή να επιλέγεις την εκάστοτε παρέα σου χωρίς ενοχές.

Επέλεξες τη μοναξιά, επειδή δεν άφησες κανέναν να την σπάσει για να μην εξαρτάσαι απο κανένα. Μαγκιά σου, γούστο σου και καπέλο σου. Με τι μούτρα γκρινιάζεις γι' αυτό, όμως; Κάποιοι απο εμάς δεν είμασταν τόσο τυχεροί. Για κάποιους απο εμάς η μοναξιά μας, η μοναχικότητα μας, αν προτιμάς, επιλέχθηκε απο άλλους. Δε μας ρώτησε κανείς τη γνώμη μας για αυτό. Γιατί άλλο που και που να θέλεις να είσαι μόνος σου. Σεβαστό. Άλλου παπά ευαγγέλιο όμως να σου επιβάλλεται. Να νιώθεις παρείσακτος σε παρέες, να νιώθεις περαστικός στις ζωές ανθρώπων που μέχρι πρότινος θεωρούσες φίλους.

Η φιλία δε συμβαίνει συνειδητά, ξέρεις. Είναι αντανακλαστικό. Απλά συμβαίνει. Χαλάει μόνο όταν αρχίζουν οι μαλακίες. Όταν κάποιος νιώθει οτι δένεται με κάποιον που δε θέλει να δεθεί. Όταν κάποιος νιώθει ότι ξαφνικά εκεί που μέχρι χθες υπήρχε φίλος τώρα υπάρχει τοίχος. Όταν ο ένας θέλει να αυτοεπιβεβαιωθεί έχοντας 237965 φίλους (στο φέησμπουκ) τους οποίους βλέπει ανα ντουζίνα μια στο τόσο, και τα άτομα που πραγματικά θέλουν τη φιλία του μένουν στο περιθώριο. Όταν ο ένας θέλει απεγνωσμένα μια φιλική κουβέντα, ένα αστείο, ένα πείραγμα, ένα στήριγμα, και εσύ δεν είσαι εκεί ποτέ. Όταν τον θυμάσαι μόνο όταν οι άλλες πόρτες, οι άλλοι φίλοι σου, είναι κλειστές πια, όταν πέρασες όσο καλά πέρασες, τα έκανες σκατά και κατόπιν εορτής θυμάσαι πως υπήρχε κάποιος που σε νοιαζόταν, τότε. Δεν έχει να κάνει με το πόση την έχεις (τη λίστα φίλων), αλλά με το πως τη χρησιμοποιείς.

Μη μιλάς για μοναξιά, λοιπόν. Έτσι όπως τα έκανες, έτσι έγιναν. Τι περίμενες;